Ուզել՞ Թէ՞ Չուզել…

Դոկտ. Հրայր Ճէպէճեան

« Վասնզի Հերովդէս քեզ սպաննել կ՚ուզէ» Ղուկաս 13:31

 « Քանի անգամ քու տղաքներդ ժողվել ուզեցի» Ղուկաս 13:34

 « …Եւ դուք չուզեցիք» Ղուկաս 13:34

Ղուկաս Աւետարանի տասնըերրորդ գլխուն մէջ կը հանդիպինք այն վարկածին, երբ Քրիստոս կը ճամորդէր դէպի Երուսաղէմ։ Եւ երեւի աւելի ճիշդ պիտի ըլլար ըսել ուխտագնացութիւն՞։ Առաքելութիւն՞։ Եւ հոն՝ նոյն այդ ճամբորդութեան ընթացքին եւ նոյնինքն հատուածին 31-35 համարներուն  մէջէն կը հանդիպինք երեք անգամ օգտագործուած «ուզել» բառին եւ տարբեր պարունակ-մարտահրաւէրներու դիմաց։

Առաջինը՝ երբ Փարիսեցիները կուգան Քրիստոսի՝ եւ նոյնինքն իր ճամբորդութեանը առաքելութեանը ընթացքին՝ զգուշացնելով Քրիստոսի թէ՝ «Հերովդէս քեզ սպաննել կուզէ…»։ Բայց կար Քրիստոսի վճռակամ կեցուածքը՝ «գացէք այդ աղուէսին ըսէք թէ ես դեւեր եւ բժշկութիւններ կը կատարեմ…» (Ղուկաս 31:32)։ Ինչ՞ խօսք՝ Քրիստոս իր առաքելութեան հրամայականին դիմաց՝ ան երբեք պիտի չի զիչեր Հերովդէսի «ուզածին»՝ եւ ձգելով՝ իմմա դասալիք ըլլալով՝ հեռանար իր առաքելութենէն։ Իսկ Քրիստոսի առաքելութիւնը՞։ Կը բացատրուի հատուածին երկրորդ «ուզելու» գործածութեանը մէջէն։ «Ով Երուսաղէմ… քանի անգամ քու տղաքներդ ժողվել ուզեցի» (Ղուկաս 31:34)։ Բայց չուշացաւ երեւի Քրիստոսի յուսախաբութիւնը՞…։ Յուսահատութիւնը՞…։ Եւ այս կուգայ երրորդ «(չ)ուզելու» մէջէն…։ «…Եւ դուք չուզեցիք» (Ղուկաս13:34)։ Եթէ Քրիստոս ուզեց՝բայց անոնք՝իմմա Երուսաղէմ՝չուզեց։

Եւ հոս արժէ պահ մը կանգ առնել եւ բացատրել հատուածին մէջ գործածուած «ուզել» բառին բնագիրէն թարգմանուած հայերէնի հոմանիշը՝ սբայց նաեւ ընկերալեզուաբանական ու մշակութային պարունակային բացատրութիւնը։

«Ուզել» բառին Յունարէն բնագիր-արմատը կուգայ Թելո (Thelo):Թելո բառին մէջ հայերէն բացատրութիւնը կրնայ ընդգրկել ուզել, փափաքիլ ու տակաւին ցանկալ։ Բայց նաեւ պատրաստ ըլլալ՝ ու տակաւին վճռակամ՝ երթալու յառաջ եւ իրականացնելու համար նպատակ։

Եւ այս պարունակին եւ անոր բացատրութեան մէջէն է որ պէտք է տեսնել թէ ինչպէս Հերովդէս «ուզեց» (թելո) սպաննել Յիսուսը…։ Բայց Յիսուս եղաւ վճռակամ՝ քանի «կուզէր» իրականացնել այն՝ որուն համար աշխարհ եկած էր՝  եւ այս՝ «բժշկութիւններ» ընելու համար։ Եւ եթէ Քրիստոս ուզեց «բուժել»՝բ այց կար նաեւ դիմադրութիւնը։ «Չուզելու» այն՝ որ Քրիստոս կուզէր ընել։

Իսկ չուզելը՞…։ Ան հասաւ մինչեւ այն վարկածին՝ուր Քրիստոս ըսաւ,«ալ զիս պիտի չի տեսնէք» (Ղուկաս 31:35)։ Եւ այդ չի տեսնելը պիտի իրականանար խաչելութեանը մէջէն։ Բայց հոն չի մնաց ու չ՚աւարտեցաւ…։ Այլ խաչելութենէն եւ մահուընէ ետք եկաւ յարութիւնը՝ ուր Քրիստոս շնորհեց մարդուն եւ աշխարհին Նոր Կեանքը՝ ուր կրցանք ըսել՝ «Օրհնեալ է ան, որ Տէրոջը անունովը կուգայ»։ Այսինքն՝ Նոր Կեանքի գիտակցութեանը մէջէն՝  եթէ կուզենք՝  «Տէրոջը անունովը» կրնանք ապրիլ։

Քրիստոս՝ իր ճամբորդութիւնը-ուխտագնացութիւնը-առաքելութիւնը Երուսաղէմի՝ իմմա աշխարհի մէջ՝ աւարտեց…։ Եթէ աշխարհ եկաւ՝ եւ իր «ուզելով»՝ եւ ապրեցաւ ու չարչարուեցաւ եւ մահացաւ խաչին վրայ՝ դարձեալ իր «ուզելով»՝ ու իր յարութեամբը մեզի շնորհեց Նոր Կեանք՝ ու տակաւին իր «ուզելու» պատրաստակամութեամբը։

Եւ ընտրանքը մերն է։ Ուզել՞ թէ՞՝ չուզել։

Աշխարհ այսօր՝ տակաւին չէ սպառած անհատնում «Հերովդէսներէ»՝ որոնք «կուզեն» սպաննել հաւատքին իրականութիւնը եւ հասկացողութիւնը մեր ազգային եւ ընդհանրական կեանքերուն մէջէն։ Եւ անոնք՝ «Հերովդէսները»՝ ամէնայն վճռակամութեամբ կը միտին իրականացնել իրենց նպատակներ։ Բայց այդ բոլորին դիմաց՝ Քրիստոսի շնորհած նոր կեանքի հասկացողութիւնը տակաւին արկայ է եւ երբեք ժամանակավրէպ չէ դարձած։ Ան տակաւին ի զօրու է եւ ուժական։ Քրիստոսի յարութեամբ շնորհուած Նոր Կեանքը տակաւին կուզէ ու կրնայ ժողվել մարդութիւնը եւ նոյն ուժականութեամբ։

Եթէ աշխարհ պիտի շարունակէ կառչիլ իր «չուզելու» տրամադրութիւններուն մէջէն՝ յար եւ նման Երուսաղէմի…։ Եւ թէ Հերովդէսներ պիտի շարունակեն ուզել մեռցնելու համար Քրիստոսի հաւատքը՝եւ ուր մարդկային «տուներ՝իմմա կեանքերը՝աւերակ ընելով(Ղուկաս13:34)…։ Եւ երեւի մխտեն մեզ՝ որպէսզի մենք՝ մեր հաւատքէն «ելլենք եւ երթանք» (Ղուկաս13:31)՝ իմմա հեռանանք՞ ու փախչինք՞…։ Երկչոտութեան հոգիով եւ անկէ մղուած՞…։

Ներկայ օրերու այս բոլոր «թոհ ու փոհին» մէջէն՝ընտրանքը մերն է ։

Ուզել՞ թէ՞՝չուզել։ Քրիստոսի շնորհած Նոր Կեանքի իրականութիւնը։

Այն կեանքը՝որ կը մնայ «Օրհնեալ»։ Եւ որ կը դառնայ Արժէք։ Եւ որ կը շարունակուի՝անկախ բոլոր սպառնալիքներու։

Օրհնեալ՝ուր մարդկային «տուներ» կը շինուին եւ ոչ թէ կը քանդուին։ Եւ այս անկախ բոլոր դժուառութիւններու եւ մեր կեանքերու մէջ դիմագրաւող մարտահրաւէրներուն։

Օրհնեալ՝ ուր մարդկային «կեանքեր» ունին ապահովութիւն՝ անկախ բոլոր անորոշութիւններէ եւ սպառնալիքներէ։ Հոս՝ երկրի վրայ՝ բայց նաեւ անդին…։ Փիզիքական կեանքէն դէպի յաւիտենականութիւն։

Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց։ Օրհնեալ է յարութիւնը Քրիստոսի։

Եւ այս յարութիւնն է՝ եւ անոր շնորհած նոր կեանքն է՝ որ պիտանի է։ Եւ որ երբեք չի հիննար։ Ու տակաւին կը մնայ զօրաւոր։

Ուզել՞ թէ՞՝ չուզել։ Կուզենք՞ թէ՞՝ չենք ուզեր…։

Քրիստոսի շնորհած Օրհնեալ կեանքը…։

Scroll Up