«Զինուորական Համազգեստն Ինծի Մեծ Ուժ Կու տայ». Հայրենադարձ Զինուոր Նարեկ Ռուշանեան

«Հայերն այսօր»-ի զրուցակիցը Մեքսիքայէն հայրենադարձուած Ռուշանեաններու բազմանդամ ընտանիքի տղաներէն` արդէն տասնհինգ օր Հայոց բանակի N զօրամասի զինուորներու շարքերը համալրած Նարեկ Ռուշանեանն է:

Զրոյցի ընթացքին Նարեկն անդրադարձած է բանակին մէջ ծառայելու որոշման, զինուորական առօրեային, միաժամանակ փաստելով, որ իր ապագան Հայաստանի մէջ կը տեսնէ, իսկ ծառայութենէն ետք բարձրագոյն կրթութիւն պիտի ստանայ`  հմտանալով տնտեսագէտի մասնագիտութեան մէջ:

 Օտարութեան մէջ պահպանած ենք մեր ինքնութիւնը…

 -Ծնած եմ Էջմիածին քաղաքին մէջ: 3 տարեկան էի, երբ 2003 թուականին ընտանիքով հաստատուեցանք Մեքսիքայի Էնսենադա քաղաքին մէջ: Այնտեղ ապրելու տարիներուն միշտ երազած եմ Հայաստան վերադառնալու մասին:  Հայերով մէկ բռունցք դարձած` օտարութեան մէջ պահպանած ենք մեր ինքնութիւնն ու աւանդոյթները: Պարտադիր կը նշէինք բոլոր տօները: Տունը հայրս խստօրէն կը հետեւէր, որ միայն հայերէն խօսէինք, սպաներէն խօսելու պարագային` կը նախատէր մեզ: Չնայած այնտեղ հայկական համայնք չկար (մայրաքաղաք Մեքսիքոյի մէջ էր համայնքը), բայց ատիկա չէ խանգարած արմատներուն կառչած մնալու:

 Տասնմէկ տարի ապրելով Մեքսիքայի մէջ` հօրս մահէն յետոյ 2014 թուականին տեղափոխուեցանք Հայաստան: Արդէն մտադրած էի վերադառնալէ յետոյ ուսումս հայկական դպրոցի մէջ շարունակել, եւ, անպայման, պարտքս յանձնել հայրենիքիս առջեւ. չէ՞ որ իւրաքանչիւր հայ տղայ պէտք է ծառայէ բանակին մէջ:

Ճիշդ է, դժբախտաբար, մեր վերադառնալու առիթը հօրս մահը եղաւ, բայց, ինչպէս կ՛ըսեն, Աստուծոյ գործերն անքննելի են, ի վերուստ այդպէս  կանխորոշուած էր: Հայրս նոյնպէս ծառայած է բանակին մէջ: Անոր պատիւը բարձր պահելու համար` պիտի փորձեմ լաւ ծառայել, որ լուսահոգի հայրս երկնքէն ինծի նայի ու հպարտանայ:

Երկու տարի պատրաստ եմ անձնուիրաբար ծառայել ՀՀ զինուած ուժերուն մէջ…

-Շատ գոհ եմ զինուորական ծառայութենէն. որեւէ լարուածութիւն չկայ, համակերպած եմ բանակային առօրեայ կեանքին: Սիրով եւ ուրախութեամբ կը կրեմ զինուորական համազգեստս, այն ինծի մեծ ուժ կու տայ: Հպարտ եմ նաեւ, որ կը կարենամ մասնակցութիւն ունենալ հայրենիքը պաշտպանելու սուրբ գործին, այդպիսով խղճիս առջեւ հանգիստ կը զգամ: Երկու տարի պատրաստ եմ անձնուիրաբար ծառայել ՀՀ զինուած ուժերուն մէջ:

Ինծի շատ  կ՛ոգեշնչէ Մոնթէն ու Վազգէն Սարգսեանը: Անոնց կերպարը պէտք է օրինակ հանդիսանայ մեզի համար: Տեղեակ եմ այն պատմութիւններուն, թէ ինչպէս  անոնք պատերազամի ամենածանր օրերուն գօտեպնդած են, խիզախութեան կոչեր ըրած զինուորներուն` բարձր պահելով տղաներու մարտական ոգին:

Շնորհաւորելով հայոց բանակի կազմաւորման 27-րդ տարեդարձը ` նախ մեզ` զինուորներուս, կը ցանկամ անփորձանք ծառայութիւն, խաղաղ վերադարձ մեր ընտանիքներ, իսկ Հայաստանի սահմաններուն` անսասանութիւն: Թո՛ղ հայ ժողովուրդը բոլոր դժուարութիւնները համախմբուած յաղթահարէ:

Գէորգ  Չիչեան

 

 

Scroll Up