Գամիշլիի Մէջ Փառաշուք Հանդիսութեան ՀՄԸՄ-ի 100-ամեակը Յիշատակուեցաւ. լուսանկարներ

Կիրակի, 25 Նոյեմբեր 2018-ի երեկոյեան ժամը 6:00-ին, Գամիշլիի «Կիւլպէնկեան» սրահէն ներս տեղի ունեցաւ ՀՄԸՄ-ի 100-ամեակի տօնակատարութիւնը, Հովանաւորութեամբ Ճէզիրէի Հայոց Առաջնորդական Փոխանորդ Հոգշ. Տ. Ռուբէն Աբղ. Նալպանտեանի, կազմակերպութեամբ ՀՄԸՄ-ի Վարչութեան եւ Սկաուտ Խորհուրդին, ներկայութեամբ Կաթողիկէ Համայնքի Քահանայ Հայր Տ.Յովսէփ Պետոյեանի, Պատկան Մարմինին, ազգային և միութենական մարմիններու ներկայացուցիչներուն։
Հանդիսավարներ Գէորգ Նազարեան եւ Մերի Սարգիսեան ձեռնարկը բաց յայտարարելով ներկաները հրաւիրեցին մէկ վայրկեան յոտնկայս յարգելու ՀՄԸՄ-ի հին ու նոր ննջեցեալներուն, ի մասնաւորի նորոգ հանգուցեալ վաստակաշատ եղբ. Յարութիւն Պարսամեանի յիշատակը։

Ապա հնչեց Սուրիոյ եւ Հայաստանի քայլերգները, որոնցմէ ետք բացման խօսք արտասանեց Գամիշլի Մասնաճիւղի խմբապետուհի Եւա Մանուկեան-Սելիմեան։ Ան նախ անդրադարձաւ ՀՄԸՄ-ի ծնունդին եւ հիմնադրութեան տարիներուն ու ըսաւ. «1918-ը բախտորոշ թուական մըն է հայ ժողովուրդի գոյապայքարին մէջ, ազգային պատերազմ ու պայքար ի խնդիր ազատութեան եւ անկախութեան։ Այդ պայքարին արդիւնքն էր 28 Մայիսին հռչակուած Հայաստանի առաջին Հանրապետութիւնը, որմէ ետք նոյն տարին եւ յատկապէս Նոյեմբերին մարմին ու հոգի կը ստանար հայրենիքի մէջ իր արմատները նետած, անոր ծառայելու համար ստեղծուած Հայ Մարմնակրթական Ընդհանուր Միութիւնը՝ ՀՄԸՄ-ը։
«ՀՄԸՄ-ի հիմնադրութիւնը պատահական կամ պարագայական խանդավառութիւն մը չէր, այլ կարիք էր ու պահանջք, երբ հայրենազուրկ ու ցեղասպանութենէ ճողոպրած հայ երիտասարդութիւնը երազ ու տեսիլք ունէր վերակազմակերպելու իր շարքերը, նոր շունչ ու աւիշ տալու հայ պարմանին։ «ՀՄԸՄ-ը կը հաւաքէր զանոնք մէկ դրօշի տակ՝ ի խնդիր հայութեան վերելքին ու անոր ողնայարը կազմող երիտասարդ սերունդներու առողջ դաստիարակութան ու գաղափարական դարբնումին»։

Ապա ան անդրադարձաւ ՀՄԸՄ-ի վսեմ առաքելութեան ու գաղափարին ըսելով. «ՀՄԸՄ-ը կոչուած է ըլլալու հայ ժողովուրդի երազներուն ու իղձերուն արտայայտիչը։ Կոչուած է ըլլալու հայ ժողովուրդի անկորնչելի իրաւունքներու հետապնդման ուղիին վրայ անխոնջ ջահակիրը, ազգի ու հայրենիքի բարձրացումին ու վերելքին ռահվիրան»։
Իր խօսքը եզրափակելով Սելիմեան ըսաւ. «Փառք ու պատիւ ՀՄԸՄ-ի 100-ամեակին, փառահեղ անցեալին, կենսաբորբ ներկային եւ լուսաշող ապագային։ Ապրի ՀՄԸՄ-ի մեծ ընտանիքը։ Ապրի ազատատենչ հայ ժողովուրդը …Կեցցէ ազատ, անկախ, միացեալ եւ ամբողջական Հայաստանի իրականացման հաւատքն ու պայքարը»։
Գեղարուեստական յայտագիրով նախ ելոյթ ունեցան գայլիկները, որոնք ներկայացուցին Մոկլիի պատմութիւնը, խորապէս տպաւորելով ներկաները։ Ապա սկաուտները յաջորդաբար հանդէս եկան հայկական եւ զինուորական պարերով, խանդավառ եւ տպաւորիչ պատկերներ ներկայացնելով ու բուրգեր կազմելով։ Այնուհետեւ խումբ մը սկաուտներ ՀՄԸՄ-ը փառաբանող քերթուածներ ասմունքեցին, իւրայատուկ առոգանութեամբ եւ ազդու ոճով, որմէ ետք Ռաֆֆի Օհանեան ազգային երգերով ոգեւորեց ներկաները։
Յայտագիրի յաջորդ բաժինով ելոյթ ունեցաւ Սկաուտական երգչախումբը ազգային ու հայրենասիրական երգերով, խմբավարութեամբ Եւա Մանուկեան-Սելիմեանի, երգեհոնի ընկերակցութեամբ Քրիստափոր Միքայէլեանի։

Հուսկ հոգշ. հայր սուրբը իր հայրական օրհնութեանբ ողջունեց ՀՄԸՄ-ի հարիւրամեակը, միութեան մաղթելով յարատեւ վերելք ու նորանոր յաջողութիւններ։

Հանդիսութիւնը աւարտին հասաւ «Պահպանիչ» աղօթքով եւ «Յառաջ Նահատակ» քայլերգով։

Բժշկհ. Մարի Մելքոն

           

Scroll Up