Որքան Լաւ Կ’ըլլար, Որ Աւելի Շուտ Եկած Ըլլայինք Հայաստան. Իրանահայ Հայրենադարձ

Յաճախ հայրենիքը կ’արժեւորեն այն ժամանակ, երբ կը սկսին վերջինիս սիրոյ աչքերով նայիլ: Պարսկահայ հայրենադարձներ Ռոպերթ Մկրտիչ Խաբազեանի եւ իր կնոջ` Անի Օհանեանի աչքերով կարելի էր անվերջ սիրել հայրենիքը: Հէնց այդ սէրը ստիպած է զոյգին 2007 թուականին վերջնականապէս հաստատուիլ Հայաստանի մէջ: Այստեղ ալ համատեղ ջանքերով ստեղծած են արեւելեան արուեստի խանութ-սրահը` Իսթ Արթը: «Հայերն այսօր»-ի զրուցակից Ռոպերթ Մկրտիչ Խաբազեանի կարծիքով հայրենիք վերադառնալն իր կեանքի ամենաճիշդ որոշումներէն էր:

– Պարոն Ռոպե՛րթ, ուր  ապրած էք եւ ինչո՞վ  զբաղուած էք նախքան   հայրենիք վերադառնալը՞:

– Ընտանիքիս հետ ապրած եմ Իրանի Սպահան քաղաքին մէջ, ուր ունեցած եմ իմ սեփական աշխատանքը` հանդիսանալով «Էլ Ճի» ապրանքանիշի սպասարկման բաժինի պաշտօնական ներկայացուցիչը: Քսաներեք տարի առաջ կնոջս եւ երկու տղաներուս հետ առաջին անգամ եկայ Հայաստան: Հէնց այդ ժամանակ ալ հասկցայ, որ հարազատ հողի վրայ ըլլալու համար պատրաստ ենք յաղթահարելու որեւէ դժուարութիւն:

– Ինչն էր, որ ձեզի ստիպեց վերադառնալ հայրենի՞ք:   Երբ   վերջնականապէս   հաստատուեցաք այստե՞ղ:

– Դեռ մեր փոքր տարիքէն հայու ոգիով  դաստիարակուած ենք: Մեր տունը բոլորն իմացած են հայու, եռագոյնի եւ Հայաստանի մասին: Մենք կատարած ենք մեր ազգային եւ կրօնական բոլոր ծէսերը: Ու չնայած Պարսկաստանի մէջ բաւականին լաւ պայմաններ ունեցած ենք ապրելու համար, ընտրած ենք հայրենադարձութեան ուղին: Վերադառնալու որոշումը միասին  կայացուցած ենք: Տղաներս այնչափ երջանիկ էին, որ հայրենիք պիտի վերադառնանք: 2007 թուականին մենք արդէն Հայաստանի մէջ էինք եւ կը մտածէինք` որքան լաւ կ’ըլլար, որ աւելի շուտ եկած ըլլայինք:

– Ինչպէս յառաջացաւ արեւելեան արուեստի խանութ-սրահը   ստեղծելու գաղափարը՞:Ովքեր աջակցեցան ձեզի այդ գործի՞ն մէջ:

– Ներկայիս գործի բերումով յաճախ կ’այցելեմ Իրան: Անգամն ալ այնտեղէն մեր տան համար գորգ բերի: Մեր հայ ընկերներուն այնչափ հետաքրքրեց այդ գորգը, եւ միանգամէն յառաջացաւ արեւելեան արուեստի խանութ-սրահ ստեղծելու գաղափարը: Խանութ-սրահին մէջ մեծաւմասամբ ցուցադրուած են իրանցի վարպետներու ձեռքի աշխատանքները: Այժմ կը համագործակցինք նաեւ հայ վարպետներու հետ: Մեզի համար կարեւոր է իրանական մշակոյթի հետ մէկտեղ տարածել նաեւ հայկականը: Այս գործին մէջ մեզի մեծ աջակցութիւն ցուցաբերեց Թաթուլ Օհանեանը` Անիի պապը, որ մեր կողքին եղաւ եւ քաջալերեց մեզ:

Ձեր կարծիքով որո՞նք են հայրենադարձութեան դրական կողմերը:

– Երջանկութիւն է, երբ կայ  վայր մը, ուր ինքզինքդ իրապէս հայ կը զգաս: Մենք այստեղ ապահով ենք, ամուր կառչած ենք մեր արմատներուն: Այստեղ մենք օտար չենք զգար: Մարդիկ աւելի ջերմ են, սրտցաւ: Մենք հիմա աւելի խաղաղ եւ հանգիստ ենք:

– Արդեօք նոյնն էին այն Հայաստանը՞, որուն մասին մանկութենէն լսած էիք, եւ այն Հայաստանը, ուր այժմ կ’ապրիք:

– Երբ Իրան կ’ապրէինք ու կը ցանկայինք վերադառնալ հայրենիք եւ սեփական գործ ունենալ, մեզի կ’ըսէին, որ Հայաստանի մէջ գործ ունենալը մեծ դժուարութիւններու հետ  կապուած է: Սակայն, ինչպէս յետագան ցոյց տուաւ, ցանկութեան պարագային անհնարինը կը դառնայ հնարաւոր: Հայրենիքի մասին պատկերացումներս այնպիսին  եղած են, ինչպիսին որ հիմա են:

– Կը կարօտնաք արդեօք ձեր ծննդավայրը՞: Երբեք մտածած էք իրան վերադառնալու մասի՞ն:

– Անհնար է չկարօտնալ այն վայրը, ուր ծնած, մեծցած ես եւ մանկութեան քաղցր յուշերդ ապրած ես: Սակայն ատիկա երբեք փոշմանելու առիթ չէ տուած ինծի, որովհետեւ այստեղ ես իմ իրական տունս  գտած եմ: Երբ գործիս բնոյթով տասէ քսան օր Իրան կ’երթամ, ամէն վայրկեան կը մտածեմ գործերս արագ վերջացնելու եւ Հայաստան վերադառնալու մասին:

Գայեանէ Թադեւոսեան

 

Scroll Up