Հայրենիք-Սփիւռք Համահայկական Համաժողովները Էական Են Թէ՛ Քաղաքական, Թէ՛ Ընկերային Եւ Թէ՛ Ռազմավարական Իմաստով

«Հայերն այսօր»-ը սեպտեմբեր 18-20 կայանալիք «Փոխադարձ վստահութիւնմիասնականութիւն  եւ պատասխանատուութիւն» խորագիրով ՀայաստանՍփիւռք վեցերորդ համահայկական համաժողովին ընդառաջ կը ներկայացնէ Լիբանանի «Զարթօնք» օրաթերթի գլխաւոր խմբագիր Սեւակ Յակոբեանի տեսակէտը:

Հայաստան-Սփիւռք Համահայկական 6-րդ Համաժողովին առաջնահերթութիւնը պէտք է ըլլայ եւ է՛ (ինչպէս իր յագեցած օրակարգերը, նաեւ ներկաներուն ներկայացուցչութիւնը եւ ծրագիրին համապարփակ էութիւնը կը վկայեն) գերազանցել իր նախորդը եւ աւելին՝ յառաջ նայիլ աւելի եւս գերազանց 7-րդ համաժողովի մը:

Հայ ժողովուրդին դիմագրաւած ժամանակակից խնդիրներուն վերաբերող թեմաներով նման համահայկական համաժողով մը շատ էական է եւ աւելի քան կենսական՝ մեր ժողովուրդին համար թէ՛ քաղաքական, թէ՛ ընկերային եւ թէ՛ ռազմավարական իմաստով։

Քաղաքական, որպէսզի մօտիկին ու հեռուին լաւ իմացնենք, որ Հայ ժողովուրդը միասնական է ու զօրաւոր՝ իր Հայրենիքով եւ Սփիւռքով, եւ ինչպէս կը վկայէ իր պատմութիւնը՝ անհրաժեշտ պարագային գիտէ համախմբուիլ, ինչպէս պատերազմական գոյամարտի այնպէս ալ խաղաղութեան ընթացքին՝ ծրագրելու իր աւելի եւս պայծառ ապագան:

Եթէ կան մշակոյթներ, որոնց միլոնաւոր հետեւորդները օրը 5 անգամ՝ հայեացքը մէկ ուղղութեամբ եւ նոյն մտայղացքով՝ կ՛աղօթեն, որ միասնականական հոգեվիճակ մը ստեղծելու յոյժ կարեւոր ազդակ է, ապա մեզի ո՛չ մէկ բան պէտք է արգիլէ նման համաժողովներու կարեւորութեան հաւատալու: Անհրաժեշտ է, նոյնիսկ, զայն կազմակերպել ո՛չ միայն երեք տարին մէկ անգամ, այլ՝ իւրաքանչիւր տարի, ու անոր արդիւնքներն ու թելադրանքները դարձնել Հայկական մեր ամենօրեայ կեանքին ուղղեգիծը…:

Ընկերային, որովհետեւ նման առիթներով է, որ մարդիկ իրարու մօտ կու գան, զիրար լաւ ճանչնալու… եւ մեր ժողովուրդը որքա՜ն կարիքը ունի զիրար լաւ ճանչնալու, որուն իբրեւ հետեւանք շա՜տ մը նախապաշարումներ կը չգանան ու բարեկամութիւններ եւ փոխադարձ հասկացողութիւն ու հանդուրժողականութիւն կը ստեղծուի մասնակիցներուն մէջ: Այս ուղղութեամբ եւ նոյնանման իրավիճակի մէջ, որպէս լաւագոյն օրինակը կը ծառայէ ՀՀ Սփիւռքի Նախարարութեան մէկ այլ նախաձեռնութիւնը հանդիսացող՝ Լրագրողներու Համահայկական Ժողովը, որուն համար անձնական փոռձառութեամբ կը հաստատեմ, որ աշխարհի չորս կողմը գործող Հայ լրագրողներ ի մի կը բերէ ու գրականութեան կամ նամակագրութեան մէջ անոնց, իրար հանդէպ գործածած «գործընկեր» բառին իրական եւ լիիրաւ իմաստ կու տայ…:

Ռազմավարական, որովհետեւ ես կը հաւատամ, որ Հայ ժողովուրդը «Օդի, Ջուրի. Հացի նման» պէտք ունի միասնական տեսիլքի ու անոր իրագործումը երաշխաւորող յստակ ռազմավարութեան: Հայաստան-Սփիւռք համահայկական 6-րդ համաժողովի կարգ մը մասնակիցներ, որքան ալ ռոմանթիք, բանաստեղծական, կրկնուած կամ կարգախօսային հիմքերով զեկոյցներ հնչեցնեն, պիտի ըլլան նաեւ զուտ գիտահետազօտական եւ ուսումնասիրական հիմքերով խօսքեր եւ այդ խօսքերուն տէր մարդոց միտքերուն փախումով (brain storming ) է, որ պիտի ծագին նոր ու աւելի յղկուած եւ բիւրեղացած միտքեր, որոնք ընկալուելով կարգ մը տեսլապաշտ պատասխանատուներու կողմէ, լաւագոյնս պիտի կարենան ծառայել որպէս ատաղց՝ համահայկական ռազմավարութեան մը ճանապարհի կերտումի աշխատանքին…:

Վերջապէս, Հայաստան-Սփիւռք Համահայկական 6-րդ Համաժողովի սոսկ գումարման փաստը, ինքնին արդէն իսկ գոհացուցած է ակնկալիքներս, եթէ նկատի ունենանք անոր Հայաստան-Արցախ-Սփիւռք երրորդութեան ամրապնդման ի խնդիր՝ Հայ ժողովուրդի ղեկավարութեան «բազմամշակոյթ» ու բազմաշերտ բաղկացուցիչ ուժերու  համախմբումն ու երկխօսութեան առիթը: Օրուան հրամայականներէն մեկնելով, սակայն անձնապէս կ՛ակնկալեմ, որ ի շարս ճշդուած ու քննարկուելիք թեմայական յոյժ կարեւոր նիւթերուն, վերանայիլ նաեւ կարգ մը նոսրացող կամ ընդհանրապէս Հայ Սփիւռքներու մէջ ի յայտ եկող ազգային անշարժ ու շարժական գոյքերու ճակատագրի պարագան, որոնք զայն տնօրինող անհատ անձերուն պապենական ժառանագութիւնները չեն բնականաբար, այլ՝ ըստ իս՝ ազգային ժառանգութիւններ, որոնց ճակատագրին վերաբերող որոշումներ պէտք է վերաբերին Համայակական Խորհուրդի մը, եթէ կազմուի, կամ անոր ընդմէջէն թէ անոր զուգահեռ գործող Համահայկական Վերահսկիչ Մարմնի մը, որուն կազմութիւնը ու անոր բարոյական գերադասութիւնը անհատներու վրայ կենսական է փրկելու ա՛յն՝ ինչ, որ մնացած է նշեալ ազգային ժառանգութիւններէն:

Scroll Up