«Լրագրողը Պէտք Է Ազնիւ Ըլլայ Ու Խղճով Աշխատի». Մարիա Գաբրիէլեան

ՀՀ սփիւռքի նախարարութեան կազմակերպած  Լրագրողներու համահայկական 8-րդ համաժողովի խորագիրն իսկ` «Հայոց պետականութիւնը` միասնութեան առանցք», արդէն համահաւաք, հայահաւաք ներուժի  մասին կը խօսի,  իսկ այդ ներուժին մէկ մասը կը կազմեն աշխարհով մէկ սփռուած աւանդական եւ նորօրեայ  լրատուամիջոցներն ու անոնց ներկայացուցիչները, որոնցմէ մէկուն`  Սուրիոյ «Գանձասար»  շաբաթաթերթի  թղթակից Մարիա Գաբրիէլեանի հետ փոքրիկ զրոյց մը   ունեցանք` «Հայերն այսօր»-ի համար:

Մարիա՛, Դուք շուրջ 15 տարի կ’աշխատիք այդ շաբաթաթերթին մէջ.  ատիկա քիչ  ժամանակ չէ` լրագրողի  տեսանկիւնէն  դիտարկելու եւ որոշակի  սեփական կարծիք ձեւաւորելու լրագրողական դաշտին մասին. խօսքս կը վերաբերի թէ՛ հայաստանեան, թէ՛ սփիւռքեան լրատուական աշխարհին: Ի՞նչ կը պակսի լրատուադաշտին:

-Ես միշտ կը հետեւիմ եւ՛ Հայաստանի, եւ՛ Սփիւռքի լրագրութեան, մասնաւորապէս` Միջին Արեւելքի երկիրներու մէջ հրատարակուող թերթերուն, եւ կարծիքս, ընդհանուր առմամբ, դրական է: Անկախ հայոց լեզուին, լրագրական մօտեցումներուն առնչուող մասնագիտական խնդիրներուն` ես խնդրանք մը ունիմ բոլոր լրագրողներուն, որ որեւէ լուր գրելուն` անպայման դիմեն ստոյգ աղբիւրին: Յիշատակեմ վերջերս Հայաստանէն Սուրիա ուղարկուած օգնութեան, օժանդակութեան մասին, որ շատ անմակարդակ, վատ քննադատութեան արժանացաւ, կարելի է ըսել` բամբասանքի վերածուեցան այդ մասին եղած լուրերը: Շարք մը լրատուամիջոցներ չդիմեցին ստոյգ, պաշտօնական աղբիւրին: Եթէ անգամ ժողովուրդին կը դիմեն, անոնցմէ լուր կ’առնեն, գոնէ պէտք է դիմել անոնց, որոնք անմիջական կապ ունին տուեալ իրադարձութեան հետ, ականատես  եղած են տեղի ունեցող աշխատանքներուն: Հալէպահայ  չըլլալով հանդերձ, Հալէպի մէջ չապրելով` ճիշդ չէ իրենց կարծիքը, խօսքը, տեսակէտը ներկայացնեն դուրսէն: Վատ է այդ ամէնը թէ՛ հալէպահայութեան, թէ՛ ուղարկող մարմնին համար, որուն մենք, իսկապէս, շնորհակալ ենք, որովհետեւ մարդիկ օր ու գիշեր կ’աշխատին, մարդոց կ’օժանդակեն…չի՛ կարելի այդպէս վարուիլ, մե՛ղք է այդ ամէնը:

Սիրելի՛ Մարիա, Ձեր կարծիքով ինչպիսի՞ն պէտք է ըլլայ լրագրողը, կամային ի՞նչ յատկանիշներով պէտք է օժտուած ըլլայ:

-Ինչպէս  Դուք նշեցիք, լրագրողը միայն լուր փոխանցող չէ. այո՛, լրագրողին դերը աւելի է. խաղաղ պայմաններու մէջ ատիկա կրնայ այդքան ալ ակնառու չըլլալ, սակայն արտասովոր պայմաններու մէջ, արտակարգ իրավիճակներուն լրագրողին աշխատանքը շատ բացայայտ կը դառնայ, անոր դերը շատ կարեւոր կ’ըլլայ: Այդպիսի իրավիճակներու մէջ լրագրողը կրնայ ստեղծուած ընդհանուր խուճապը նուազեցնել կամ ալ` ճիշդ հակառակը`  խուճապ յառաջացնել, հողմապտոյտ փոթորիկ ստեղծել: Լրագրութիւնը չորրորդ իշխանութիւն է եւ մեծ է անոր դերակատարումը հասարակական-քաղաքական իրադարձութիւններու շրջապտոյտին մէջ: Ես լրագրութիւն կը դասաւանդեմ Հալէպի հայագիտական  հիմնարկի մը մէջ եւ իմ աշակերտներուս միշտ կ’ըսեմ, որ այն, ինչ  չեն կրնար ընել  ո՛չ իշխանութիւնները, ո՛չ դատախազութիւնը, ո՛չ պաշտօնական իրաւաբանական  մարմինները, լրագրողը իր գրիչո՛վ կրնայ ընել. Ան կրնայ իր հետախուզական աշխատանքով, իր  հարցախոյզով շատ կարեւոր հարցեր բարձրացնել, պարզաբանումներ տալ: Լրագրողը պէտք  է ազնիւ ըլլայ ու խղճով աշխատի. այս եւ այլ հարցերու շուրջ համաժողովին ընթացքին կարծիքներ փոխանակեցի ուրիշ լրատուամիջոցներու ներկայացուցիչներուն հետ, որ անպայման պիտի տայ իր դրական ու շօշափելի արդիւնքները:

Զրուցեց  Կարինէ Աւագեան

 

Scroll Up