«Ամենաբարդը ամէն ինչ նորէն սկսիլն է». սուրիահայ ընտանիք

Հալէպահայ ոսկերիչ Արման Չիրիշեանը Վերնիսաժի մէջ իր տաղաւարը ունի: Ան իր տիկնոջ՝ Լուսին Պարսումեանի ու երեքամեայ դստեր հետ եկած է Հայաստան. անոնց երկրորդ երեխան այստեղ ծնած է: Այս ընտանիքը նոյնպէս, ինչպէս հալէպահայ շատուշատ ընտանիքներ, մինչեւ սուրիական պատերազմը Հալէպի մէջ բարեկեցիկ ու անհոգ կեանքով կ’ապրէր:

Հալէպի մէջ Արման Չիրիշեանը սեփական խանութ ունէր, ուր իր պատրաստած ոսկեայ,  ադամանդէ ու մարգարտէ զարդերը կը վաճառէր, իսկ Լուսինը Հալէպի մէջ ուլունքագործութեան դասեր  կու տար, թէեւ մասնագիտութեամբ հաշուապահ է: Հայաստան ժամանելու առաջին իսկ շաբաթէն Լուսին Պարսումեան   սկսաւ ամուսնուն օգնել:

«Ես մինչեւ Երեւան գալս ազատ ժամանակ չեմ ունեցած, ամէն վայրկեան աշխատած եմ, մինչեւ ամուսնանալս ալ. երբ համալսարան աւարտեցի, արդէն աշխատանք ունէի: Հայաստանի մէջ առաջին իսկ շաբաթէն սկսայ ցուցահանդէսներու մասնակցիլ, իմ պատրաստած զարդերը վաճառել: Կամաց-կամաց յաճախորդներ ունեցայ: Հիմա երեխաներս մանկահասակ են, երբ տղաս մանկապարտէզ ուղարկեմ, մտադիր եմ հաշուապահութեան մէջ հմտանալ»,- կ’ըսէ Լուսին Պարսումեան:

Արման Չիրիշեան նախ ուսումանասիրած է հայաստանեան շուկան, ծանօթացած տեղի ճաշակին: Որոշ ժամանակ ան իր զարդերը կը վաճառէր Ոսկիի շուկայի մէջ, յետոյ տեղափոխուեցաւ Վերնիսաժ ու մասնագիտացաւ արծաթեղէնի վաճառքի մէջ: «Կամաց-կամաց ծանօթացայ մարդոց նախասիրութիւններուն եւ յաճախորդներս շատցան: Հիմա մարդիկ կան, յատուկ ինծի համար Վերնիսաժ կու գան: Կինս բոլոր ցուցահանդէս-վաճառքներուն կը մասնակցի, ես ալ ամէն ձեւով կը  խրախուսեմ, կը քաջալերեմ զինք. աշխատանքը ամօթ չէ», – կ’ըսէ Արմանը:

Հայաստանի մէջ ամենաբարդը այս ընտանիքի համար ամէն ինչ նորէն սկսիլն էր: «Ամէն ինչ Հալէպի մէջ ձգած ենք: Երբ եկանք այստեղ՝ չէինք գիտեր՝ ուր ապրիլ, խանութ ինչպէս բանալ: Յոգնեցանք, մինչեւ մեր կեանքը, գործը դասաւորուեցաւ, յաճախորդներ ունեցանք: Հասարակութեան հետ խնդիրներ չենք ունեցած, շատ քիչ եղած է, որ մեզի օտարի պէս նային: Մենք յարմարած ենք շրջապատին, իրենք ալ՝ մեզ»,- կ’ըսէ Լուսին Պարսումեան:

Մարիաննա Ղահրամանեան

womennet.am

Scroll Up